Σήκωσα το καπέλο μου και είδα τον Στέλιο να περιμένει στο μπαρ. Έκατσα πλάτη σε αυτόν, στο πρώτο άδειο τραπέζι που βρήκα, χωρίς να τον χαιρετίσω.
«Ολγίτσα δεν μας χαιρετάς; Δεν περίμενα τέτοια αγένεια από εσένα!» είπε ειρωνικά. Με είχε πλησιάσει, χωρίς να τον δω. Έτσι και αλλιώς δεν σκόπευα να είμαι σε εγρήγορση στις διακοπές μου. Ο γιατρός είχε ανακοινώσει ότι είναι αναγκαίο να ξεκουραστώ όσο περισσότερο μπορώ.
«Σωστά, εν ώρα εργασίας σκοτώνω, κλέβω, απαγάγω και εξαπατώ, αλλά μόλις δεν υπάγομαι στους τρόπους συμπεριφοράς που επιβάλει η κοινωνία σε εμένα. Τότε γίνομαι η κακιά εγκληματίας», ειρωνεύτηκα πίσω, χωρίς να τον κοιτάξω.
«Εσύ δεν είσαι μια κοινή εγκληματίας, έχεις φινέτσα και τρόπους, όπως ο πατέρας σου. Δεν καταλήγεις σε φθηνά πταίσματα όπως η αγένεια», είπε εριστικά και έκατσε στην καρέκλα δίπλα μου, χωρίς φυσικά να τον προσκαλέσω.
Εγώ σηκώθηκα χωρίς να του απαντήσω. Θα μπορούσα να του πω ιστορίες για το ποιος πραγματικά ήταν ο πατέρας μου, ή ποια πραγματικά ήμουν εγώ αλλά δεν ήθελα. Ήθελα απλά να κάτσω και να απολαύσω έναν καφέ μόνη μου. Πήγα από την αντίθετη μεριά του μπαλκονιού του καφέ και έκατσα σε ένα νέο τραπέζι.
«Όλγα!» το άτομο που περίμενα με βρήκε στον χώρο και ήρθε προς το μέρος μου. «Νόμιζα ότι σου αρέσει να κάθεσαι πιο κοντά στην έξοδο. Πως και έγινε η αλλαγή;»
«Δεν θέλω να σε κουράζω με λεπτομέρειες. Σε συντομία, ένας ερασιτέχνης που σε λίγες μέρες η αστυνομία θα τον συλλάβει με ενοχλούσε. Είπα να τον αφήσω στις λίγες ώρες ελευθερίας που του απομένουν χωρίς να ασχοληθώ», της απάντησα.
«Και πως σε ξέρει;» ρώτησε εκπληκτική εκείνη.
«Έκανα μία δουλειά για τον Γεράσιμο. Βασικά επέστρεψα μία χάρη, που υποτίθεται πως του χρωστούσα».
«Γ’ αυτό πέθανε ο Γεράσιμος; Νόμιζα ότι ήταν κάτι σοβαρό!»
«Δεν τον σκότωσα εγώ. Αν και σκόπευα, έμαθα ότι η Βιργινία είχε βάλει ήδη την παγίδα της. Ξέρεις πόσο σύνθετα σχέδια κάνει. Δεν ήθελα να πάει στον βρόντο τόση δουλειά. Εξάλλου το τελικό αποτέλεσμα ήταν πανέμορφο, το είδες στις ειδήσεις;»
«Της Βιργινίας ήταν αυτό; Θα ορκιζόμουν ότι ήταν δικό σου ή κάποιου τουλάχιστον του επιπέδου μας».
«Μην είσαι τόσο απαξιωτική. Μπορεί να μην είναι κορυφαία, αλλά βελτιώνεται με ταχύτατους ρυθμούς, σύντομα θα ξεπεράσει πολλούς και πολλές», της είπα αγνοώντας την υποβίβαση πως θεωρεί εμένα και αυτήν ίδιου επιπέδου.
Φασαρία ακούστηκε προς την είσοδο. Είχαν έρθει να μαζέψουν τον Στέλιο, και εκείνος αντιστεκόταν.
«Έχεις δίκιο. Μπορεί να μην τον ξέρω αλλά ακούγεται ερασιτέχνης. Δεν ξέρω κανέναν επαγγελματία που θα έκανε τόση φασαρία. Χάνεις κύρος και αξιοπρέπεια με τέτοιους τρόπους».
«Δεν μπορείς να χάσεις κάτι που ποτέ δεν είχες», αστειεύτηκα εγώ και εκείνη γέλασε, χωρίς να το εννοεί.
«Σε αντίθεση με την Βιργινία; Αυτό δεν νομίζεις;» ρώτησε όταν σταμάτησε το ψεύτικο γέλιο της.
«Θες να γίνεις λίγο πιο συγκεκριμένη με την σπόντα σου; Δεν είμαι σίγουρη αν κατάλαβα τι εννοείς».
«Φυσικά και κατάλαβες γλυκιά μου Όλγα. Έχεις μόλις τρεις ώρες για να παραδοθείς στην αστυνομία και να τους πείσεις ότι είσαι εσύ η ένοχη για ό,τι και αν τον έχουν πιάσει τον Στέλιο, αλλιώς η αγαπημένη σου φίλη, συνάδελφος και οτιδήποτε άλλο είναι θα πληρώσει».
«Περίμενε λίγο. Πιστεύεις ότι θα ρισκάρω την ελευθερία μου για την ζωή της Βιργινίας; Τι σχέση νομίζεις ότι έχουμε για να δικαιολογήσω μία τέτοια θυσία; Εδώ αυτό δεν το έκανα για τον πατέρα μου, θα το κάνω για αυτήν; Αλήθεια τι νομίζεις ότι μου είναι; Φίλη, κοπέλα, αδελφή; Πόσο ανάγκη την έχω; Καλύτερα να το αφήσεις εδώ καλή μου, μην συνεχίζεις. Δεν θέλω να μπερδεύεσαι όμως, μόνο και μόνο που άρχισες να οργανώνεις το παραμικρό πλάνο εναντίον μου, σημαίνει ότι θα έχεις τουλάχιστον διπλάσια αντίποινα από μέρους μου», ένα χαμόγελο σχηματίστηκε στο πρόσωπό μου. Επιτέλους μία νέα πρόκληση, κάποιος τόλμησε να με απειλήσει. Δεν ήμουν σίγουρη τι νόμιζε ότι ξέρει για εμένα και την Βιργινία, δεν την γνώρισα ποτέ. Μπορεί αυτό να ήταν και το λάθος μου. Μπορεί να ήταν κάτι σημαντικό στην ζωή μου που να μην το ήξερα. Το βλέμμα της έχασε την σιγουριά του, πρακτικά άρχισε να τρέμει από τον φόβο της. Μαζί με την αυτοπεποίθησή της, χάθηκε και η χαρά μου.
Σηκώθηκα να φύγω. «Όσο πιο εύκολα σπάσεις τόσο πιο επιεικής θα είμαι μαζί σου. Φυσικά και δεν θα γλυτώσεις χωρίς κάποια αντίποινα, έχω και ένα όνομα να συντηρήσω. Αλλά σου υπόσχομαι ότι θα φύγεις ζωντανή και εσύ και ο αγαπημένος σου», είπα και με μία κίνηση έξι άτομα την περικύκλωσαν. Ήταν δικοί μου. Θα την πήγαιναν σε μία απομακρυσμένη αποθήκη και θα την βοηθούσαν να τους πει την τοποθεσία που κρατούσαν την Βιργινία.
Έβαλα τα γυαλιά μου και πήγα προς την πισίνα. Συνέχισα κανονικά τις διακοπές μου.
Όταν έβρισκαν την Βιργινία θα μάθαινα και ποιος είναι ο λόγος που θεωρητικά την εμπλέκουν μαζί μου.
Για παρόμοια κείμενα στην κατηγορία: Μυστηρίου, Χιούμορ Πηγή Εικόνας: freepik
