Ο Αλέξης κανόνισε να πέσουμε με το αλεξίπτωτο την αύριο. Και μόνο η ιδέα ότι θα πέσουμε σε αυτό το πυκνό δάσος χαμένη στα μονοπάτια με κάνει να ανατριχιάζω. Βέβαια ο στόχος είναι να δείξω στον πατέρα ότι μπορώ να κάνω όσα και ο χαζός ο αδελφός μου, ενώ παράλληλα η καριέρα μου βρίσκεται στα ύψη.
Για καλή μου τύχη ούτε ο Αλέξης είχε κάποια προκοπή στα ερωτικά του οπότε ο μόνος ανταγωνισμός που είχα είναι στο να δείχνω έτοιμη για όλα. Ριψοκίνδυνη σε κάθε πρόκληση που μπορεί να μου έρθει, και κάθε σωστή απόφαση!
Το ότι μιλούσα την τοπική διάλεκτο δεν εντυπωσίαζε κανένα στην οικογένεια, όλοι ήξεραν ποιο ήταν το έξυπνο παιδί. Περισσότερα ενθουσιάστηκε η θεία μου όταν είδε ότι φορούσα πέδιλα, παρά που συνεννοήθηκα με τους ντόπιους και βρήκαμε έτσι την πανσιόν που μένουμε.
Όλη την μέρα δέχομαι τηλεφωνήματα από την εταιρία που σηκώνω στα κρυφά. Από τότε που ο πατέρας μου προετοιμαζόταν να βγει στην σύνταξη, ήταν δύσκολο να διαχειριστώ τον φόρτο δύο πόστων ενώ ο αδελφός μου δεν βοηθάει ούτε στο ελάχιστο. Τον είχα στείλει σε αρκετούς ψυχολόγους και δυστυχώς κανένας δεν του βρήκε κάποια ψυχική ή νοητική ασθένεια πέρα από την αναισθησία του και το ότι είναι ένας καλοπερασάκιας που κερδοσκοπεί εις βάρος της οικογένειάς του.
Η μέρα του αλεξίπτωτου ήρθε αλλά πρώτα ο πατέρας μας μάζεψε να μας μιλήσει, για τον Αλέξη. Χρόνια ανυπομονούσα για την στιγμή που θα τον απειλήσει πως θα του κόψει το χαρτζιλίκι.
«Αλέξη. Ξέρεις ότι εδώ και μήνες έχω αρχίσει την διαδικασία απόσυρσης μου από την εταιρεία και η αδελφή σου έχει αναλάβει προσωρινά να καλύψει και τα δύο μας πόστα. Κάτι που φυσικά δεν μπορεί να συνεχιστεί αφού οι υπερορίες της, την κάνουν να μην έχει καθόλου ελεύθερο χρόνο, την στιγμή που εσύ έχεις μόνο ελεύθερο χρόνο. Οπότε πήρα την απόφαση να αναλάβεις εσύ την διοίκηση της επιχείρησης και η αδελφή σου να συνεχίσει την οργάνωση και διαχείριση», καταλήγει.
«Τι;!» η έκπληξή μου με κάνει να ξεχάσω τους τρόπους μου και γκαρίζω τόσο δυνατά που έχω ακουστεί σίγουρα και στην άλλη μεριά του βουνού, ενώ ο άχρηστος ήδη χαμογελούσε. Αυτοί όχι μόνο δεν τον αποκλήρωσαν αλλά τον έκαναν και αφεντικό μου! «Τι εννοείς μπαμπά», συνεχίζω με έναν τόνο λίγο πιο χαμηλό ώστε να μας ακούσουν μόνο τα διπλανά χωριά. «Ο Αλέξης δεν ξέρει την επιχείρηση αρκετά για να γίνει διευθυντής», λέω μόνο γιατί φοβόμουν ότι θα μου ξέφευγαν πολλές χοντράδες, αν συνεχίσω.
«Θα μου τα μάθεις εσύ βρε κουτό…» ειρωνεύεται ο αρχιτεμπέλαρος.
«Θα σας βοηθήσω και εγώ στην αρχή», λέει ο μπαμπάς. Μάλλον η κρίση που παθαίνω του φαίνεται απλός αδιάφορη, αν κρίνω από το ύφος του.
«Πως ρε μπαμπά από το νοσοκομείο; Μήπως θυμάσαι γιατί βγήκες στην σύνταξη; Και ο Αλέξης δεν έχει πατήσει το πόδι του στην δουλειά εδώ και δέκα οχτώ μήνες. Το θυμάμαι γιατί τότε ήταν το τελευταίο ατύχημα που προκάλεσε στην παραγωγή».
«Τώρα λες ψέματα, προχθές δεν ήρθα;» δικαιολογείται.
«Για να μου ζητήσεις λεφτά και μετά από δέκα λεπτά έφυγες», συμπληρώνω.
«Η απόφασή μου είναι οριστική» λέει ο πατέρας αμετάβλητος από τα επιχειρήματά μου.
«Ωραία τότε δυστυχώς εκτός από την απόφασή σου θα λάβεις και την παραίτησή μου. Θα την καταθέσω Δευτέρα πρωί – πρωί στο λογιστήριο. Μην ανησυχείς η Μαρία θα μπορέσει να με αντικαταστήσει μια χαρά, την έχω εκπαιδεύσει αφού περίμενα ότι θα πάρω εγώ την θέση σου. Θα κάτσω βέβαια να την βοηθήσω για δύο εβδομάδες. Όσο για την διοίκηση ελπίζω πραγματικά να μην χρεωκοπήσει την επιχείρηση σε έναν μήνα ο γυιόκας σου γιατί έχουμε και τόσους ανθρώπους που δουλεύουν σε εμάς».
«Αν αυτή είναι η απόφασή σου σεβαστή».
«Μπαμπά μην σκοτίζεσαι έχεις εμένα τον βράχο σου. Και πόσο πια δύσκολο να είναι αφού το κάνει η αδελφή μου;»
«Αυτά τα λες γιατί δεν έχεις ιδέα τι θα πει δουλειά. Τώρα θα με συγχωρέσετε φεύγω».
«Δεν θα πέσουμε με το αλεξίπτωτο;» ρωτάει ο ανεγκέφαλος.
«Όχι! Προτιμώ να πάω σπίτι μου. Καλά να περάσετε», λέω και φεύγω.
Και όσο περπατάω τόσο ο θυμός μου φεύγει και μένει στην θέση του ανακούφιση, ηρεμία και η αίσθηση ελευθερίας.
Για παρόμοια κείμενα στην κατηγορία: Χιούμορ Πηγή Εικόνας: freepik
