Περίμενα ώρες αλλά δεν είχε συμβεί κάτι. Ο κόσμος περνούσε γύρο του αλλά αυτός συνέχιζε να κοιτά στραμμένος αριστερά. Η βαβούρα δεν τον πείραζε, ούτε και ο ήλιος που, λογικά, θα τον τύφλωνε. Συνέχιζε να κοιτά υπομονετικά.
Αν δεν είχε δίπλα του αυτόν τον κουβά θα έλεγα ότι τον έστησε καμία γκόμενα, αλλά αυτό το μεταλλικό σκεύος με έκανε να απορώ.
Τι έκανε εκεί; Τι περίμενε; Τι είχε μέσα ο κουβάς;
Η περιέργειά μου δεν με άφηνε σε ησυχία. Σκέφτηκα να στείλω τον συνάδελφό μου, τον Στέλιο, να περάσει από δίπλα του για να μου πει αλλά θα με έλεγε πάλι αδιάκριτη.
Ένιωσα ένα απότομο σκούντημα στην πλάτη μου, που με έκανε να χάσω την ισορροπία μου και να κάνω ένα βήμα μπροστά. Ο Στέλιος με πληροφόρησε ότι το αφεντικό είχε αρχίσει να με αγριοκοιτάζει. Γύρισα κλεφτά το βλέμμα μου στο παγκάκι για μία ακόμα φορά αλλά ο άνδρας και ο κουβάς είχαν εξαφανιστεί. Έστρεψα πανικόβλητα το βλέμμα μου τριγύρω ψάχνοντάς τον αλλά δεν τον είδα κάπου.
Ξεφύσησα και συνέχισα την δουλειά μου. Την υπόλοιπη μέρα μιλούσα λίγο απότομα στον Στέλιο. Αφού με έκανε να χάσω την μόνη ενδιαφέρουσα εξέλιξη, αυτού του βαρετού συμβάν.
Για παρόμοια κείμενα στην κατηγορία: Χιούμορ
Πηγή Εικόνας: freepik
