Το κόκκινο χρώμα των φώτων ταίριαζε με την σημερινή γιορτή, από την άλλη εγώ που με είχε πάρει ο ύπνος πάνω στο μπαρ δεν ήμουν και το καλύτερο για το μαγαζί.
Η Στέλλα μου τράβηξε το μανίκι του πουλόβερ μου με την ελπίδα να με ξυπνήσει διακριτικά. Από την μια έπιασε καθώς ξύπνησα, από την άλλη πετάχτηκα τόσο πολύ που έπεσα από το σκαμπό μου κάνοντας έναν τεράστιο βρόντο.
Με γοργές κινήσεις μεταφέρθηκα στην κουζίνα, με τον Βαγγέλη να με κοιτά περίεργα και την Στέλλα να του φωνάζει «κάνε την να συνέλθει!».
Απευθείας μου προσφέρθηκαν πρώτες βοήθειες για ξεμέθυσμα.
«Λες να μου έχει θυμώσει;» ρώτησα παραπονιάρικα, μετά από λίγο, στον Βαγγέλη.
«Μην ανησυχείς η Στέλλα είναι φίλη σου. Θα σου φωνάξει αλλά θα είστε πάλι μέλι γάλα», μου απάντησε με ένα καθησυχαστικό χαμόγελο αυτός.
Πήγα να ανοίξω το στόμα μου και να του πω ότι η κάψα μου δεν ήταν για την Στέλλα αλλά για τον Αργύρη, αλλά κάτι μέσα μου με συγκράτησε. Μάλλον δεν είμαι τόσο μεθυσμένο όσο πριν, σκέφτηκα αφού πριν λίγο, είχα περάσει ένα τέταρτο να φωνάζω έξω από το μαγαζί «Αργύρη γιατί δεν με αγαπάς;»
Για παρόμοια κείμενα στην κατηγορία: Χιούμορ Πηγή Εικόνας: freepik
