Ο Ανδρέας ζούσε σε μία μεγάλη πόλη. Ο Ανδρέας ήταν νέος, όμορφος, έξυπνος και δημιουργικός. Ο Ανδρέας είχε σπουδάσει το αντικείμενο που είχε επιλέξει και δούλευε στο πεδίο του. Ο Ανδρέας είχε καλούς φίλους και στοργική οικογένεια. Στον Ανδρέα δεν θα έπρεπε να λείπει τίποτα… αλλά του έλειπε το τίποτα.
Η γαλήνη και η ησυχία του τίποτα. Το τίποτα του τίποτα. Ήξερε, όμως, ότι αυτό ήταν η εγωιστική και δειλή σκέψη. Δεν ήθελε να κάνει τους γονείς και φίλους του να κλαίνε.
Μια μέρα όμως η τύχη ήρθε με το μέρος του.
Ο μεθυσμένος οδηγός εκείνη την μέρα δεν χτύπησε τα παιδιά που πήγαιναν στο σχολείο αλλά τον Ανδρέα που αποφάσισε να αλλάξει την διαδρομή για την δουλειά του.
Εκείνη την ημέρα ο Ανδρέας έσωσε τα δύο παιδιά και ως επιβράβευση πήρε το τίποτα.
Η κατάθλιψη είναι μια ασθένεια και ο ασθενής δεν ευθύνεται που νοσεί από αυτήν. Η ασθένεια δεν αντικατοπτρίζει κάτι για τον ασθενή. Ζητήστε περισσότερες πληροφορίες από ψυχολόγους, ψυχίατρους και ψυχοθεραπευτές.
Για παρόμοια κείμενα στην κατηγορία: Κοινωνικές Πηγή Εικόνας: freepik
